Δε θέλει πολλά. Λέξεις απλές που φέρνουν στο μυαλό μας δεκάδες σκηνές και γεγονότα από τότε. Εκείνο τον Ιούνιο του 1987.
Η ταβέρνα του Δουράμπεη, ο Βασιλακόπουλος και ο ρόλος τους στην ανάθεση του Ευρωμπάσκετ. Η Νάουσα και η προετοιμασία. Ο Φασούλας που ήρθε από την Αμερική. Το ΣΕΦ και οι καρέκλες που γέμιζαν το χώρο. Η ΕΡΤ με τον Φίλιππα Συρίγο, τον Βασίλη Σκουντή και τον Κώστα Καπάταη με τα μικρόφωνα-κοντάρια. Ο Μιλτιάδης Παναγιωτόπουλος στο ραδιόφωνο. Ο Ρόνι Σεϊκέλι στον πάγκο της Εθνικής με πολιτικά. Ο Νίκος Σισμανίδης και ο ρόλος του στην καθιέρωση του Final-Countdown. O Μαρτσουλένις κατά Συρίγο - δηλαδή ο Σαρούνας Μαρτσιουλιόνις. Ο γερο-Γιοβάισα. Ο Σαμπόνις που έλειπε. Η...Μαυριτανία του Γκομέλσκι. Οι ευχές του εκνευρισμένου Πέτροβιτς για νίκη της Σοβιετικής Ένωσης στον τελικό.
Βασίλης Σκουντής και Νίκος Γκάλης και "μέχρι το επόμενο παιχνίδι". Οι κρίσιμες και πιο δύσκολες βολές του Λιβέρη. Και μετά του Αργύρη. Και η κραυγή του Γιαννάκη "πήγαινε ρε και βάλτες...". Ο Νίκος Γκάλης, το τάβλι, τα σπασίματα της μέσης στον αέρα, οι 40άρες μέσα στο γήπεδο και οι 40άρες θερμοκρασίες έξω. Το νερό με το οποίο κατέβρεχαν όσους περίμεναν μεσημεριάτικα στα εκδοτήρια. Η αγκωνιά του Τκατσένκο στον Γιαννάκη. Ο Φιλίππου και ο τραυματισμός. Το κλάμα του Φάνη μετά την ήττα από την ΕΣΣΔ στο πρώτο ματς. Το ασκούπιστο τερέν με τη Γιουγκοσλαβία, ο Κιουμουρτζόγλου κι ο Γκρμποβιτς που γλύστρησε. Οι ασπιρίνες του Πολίτη πριν το ματς με τη Γαλλία. Το τεχνικό τρικ με τη Γιουγκοσλαβία που δε το εφάρμοσε στο Ακρόπολις.
Η πολιτική ηγεσία στο ΣΕΦ στον τελικό. Ο Μανόλης Ανδρόνικος με το εκπληκτικό του κείμενο στο ΒΗΜΑ 7 μέρες μετά τον θρίαμβο. Οι σαμπάνιες που άνοιξαν στο ΣΕΦ μετά το τέλος του τελικού. Η Ομόνοια, ο Λευκός Πύργος, όλη η Ελλάδα στους δρόμους λες και είχαμε απελευθέρωση. Μικροί, μεγάλοι. Με ρούχα, με πυτζάμες, με φόρμες και σκαρπίνια. Με σημαίες. Με τρέλα και χαρά. Με προσευχές. Πάνω σε φορτηγά, πάνω σε αυτοκίνητα. Σε μπαλκόνια, σε ταράτσες, σε πεζοδρόμια, σε φυλάκια, σε στρατόπεδα, σε καράβια, σε κατασκηνώσεις.
Η αρχή ενός ονείρου που δεν έχει σταματήσει και δε θα σταματήσει ποτέ. Μα ποτέ. Όσοι νομίζουν ότι θα σταματήσει, θα βρεθούν κι αυτοί στη λίστα των αποτυχημένων "Κασσανδρών" που προέβλεπαν, εύχονταν, ήλπιζαν να μη προοδεύσει το Ελληνικό μπάσκετ. Να μη μακροημερεύσει. Κι όμως είμαστε εδώ. Και θα είμαστε για πολλά χρόνια ακόμα. Ήρθαμε και δε θα φύγουμε. Και θα ακουστούν και στο μέλλον ξανά "Αναξιφόρμιγγες ύμνοι".
Άγια ημέρα. Χρόνια Πολλά
Παναγιώτης Γιαννάκης (αρχηγός), Νίκος Γκάλης,
Νίκος Σταυρόπουλος, Μέμος Ιωάννου,
Μιχάλης Ρωμανίδης, Φάνης Χριστοδούλου,
Λιβέρης Ανδρίτσος, Νίκος Φιλίππου,
Νίκος Λινάρδος, Παναγιώτης Καρατζάς,
Αργύρης Καμπούρης, Παναγιώτης Φασούλας
Προπονητής: Κώστας Πολίτης
Βοηθός: Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου
Η ΟΜΑΔΑ STOBASKET87