Αφορμή για το κείμενο ήταν η παρουσία του Παναγιώτη Γιαννάκη στην εκπομπή της ΕΡΤ για τους χθεσινούς αγώνες της Basket League και η τοποθέτησή του - γνωστή εδώ και χρόνια - για τα Ελληνόπουλα που πρέπει να παίζουν και την εμπιστοσύνη που πρέπει να τους δείξουμε. Μια άλλη αφορμή είναι η πρωταγωνιστική παρουσία των Γιώργου και Παναγιώτη Καλαϊτζάκη στη Νεβέζις. Συμπέρασμα όλων αυτών; Τα Ελληνόπουλα δε παίζουν στην Α1. Ειδικά τα νέα παιδιά. Αν πιάσουμε τα νούμερα θα απογοητευθούμε. Και βέβαια γι' αυτό δε φταίει πάλι ο...Σκουρτόπουλος.
Πολλοί κατά καιρούς όταν είναι να πούνε κάτι για το Ελληνικό μπάσκετ αναφέρουν γενικά και αόριστα το όνομα του Παναγιώτη Γιαννάκη. Έτσι για να...εντυπωσιάσουν. Έχουν ακούσει όμως τις απόψεις του Δράκου; Που και χθες τόνισε πως παίζουν αρκετοί ξένοι στην Α1, ενώ οι Έλληνες παίκτες δεν έχουν ρόλο πρωταγωνιστικό. Πως θα αισθάνονταν όλοι αυτοί αν αύριο υπήρχε πρόταση για μείωση των ξένων; Ποιοι ψήφισαν για 6 ξένους; Δεν έχει ευθύνη όσοι προπονούν τους συλλόγους ή τις Ακαδημίες; Μερικοί απαντούν ότι οι νεαροί πρέπει να δουλέψουν. Για σκεφτείτε ένα νέο παιδί που δουλεύει, δουλεύει, δουλεύει. Κι όταν έρθει η ώρα να παίξει, δεν παίζει. Ή παίζει λίγο και ούτε να σουτάρει μπορεί ούτε να σκοράρει. Λες και είναι ποινικό αδίκημα.
Γνώμη μου είναι πως αν οι Καλαϊτζάκηδες δεν πήγαιναν στη Λιθουανία, σήμερα θα ήταν σε μια ομάδα Α1, ρολίστες με πρωταγωνιστές άλλους. Τυχαίο είναι που το καλοκαίρι μια καραβιά νέων ταλαντούχων έφυγε για Αμερική; Σωτηρίου, Κλωνάρας, Χουγκάζ, Καραϊσκος και άλλα παιδιά. Φέτος μόνο ο Μαντζούκας του Προμηθέα (μπράβο στον Γιατρά που τον εμπιστεύεται) και ο Μωραϊτης που πήγε δανεικός στον Κολοσσό παίζουν από τους νεαρούς.
Αν θέλουμε να έχουμε αύριο-μεθαύριο παίκτες-πρωταγωνιστές Έλληνες και στους συλλόγους και στην Εθνική, τότε κάποια πράγματα πρέπει να αλλάξουν. Και δεν παίρνουν όλων των νεαρών τα μυαλά αέρα αν κάνουν μια καλή εμφάνιση. Υπάρχουν και ώριμα παιδιά. Αλλιώς αν δεν υπάρξει άλλη λύση, τα νέα παιδιά θα τρέχουν-και δικαίως- να παίζουν στη Λιθουανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία και όπου αλλού. Εκεί ίσως τους επιτραπεί να σκοράρουν και λίγο χωρίς να τους περιμένει κάποια...τιμωρία.
Την επόμενη φορά ας ακούσετε τον Παναγιώτη Γιαννάκη πιο προσεκτικά και ας μάθετε πέντε πράγματα από τον άνθρωπο που αγαπά το Ελληνικό μπάσκετ 2-3 φορές περισσότερο από τον καθένα μας.