Γράφει ο Takisbasket
Με τον δικό μας τρόπο τελικά. Η Εθνική πήρε τις δύο νίκες απέναντι στην Τουρκία με τον κλασικό τρόπο του Ελληνικού μπάσκετ. Άμυνα, επιθέσεις με μυαλό και όχι κουτουρού επιθέσεις και φυσικά, πάθος για τη νίκη. Και με την βοήθεια από τους παίκτες των δύο αιωνίων. Και με τη στήριξη όλων. Ο Σωτήρης Μανωλόπουλος κατάφερε και ετοίμασε την ομάδα έχοντας στις πρώτες προπονήσεις μερικά παιδιά που θα παίζανε και αρκετά που δεν θα παίζανε στους αγώνες. Και σ' αυτά τα παιδιά που βοήθησαν στις προπονήσεις χρειάζεται ένας καλός λόγος. Ακόμα και με τον Λούντζη στάθηκε άτυχος ο κόουτς. Ακόμα και με τους τραυματισμούς στον Παναθηναϊκό στάθηκε άτυχος ο κόουτς γιατί θα μπορούσε να έχει τον Κασελάκη. Όσο για τον περίπτωση Καλάθη κρατάμε την θέληση του Νικ να παίξει αλλά εκεί κάπως ισοσταθμίστηκε η κατάσταση λόγω Σανλί.
Τα παιδιά που αγωνίστηκαν αξίζουν ένα μεγάλο μπράβο. Κι αν για τον Σλούκα, τον Λάρι, τους δύο Παπ, τον Πρίντεζη ξέραμε τι θα περιμένουμε, για μια ακόμα φορά ο Δημήτρης Αγραβάνης ηγήθηκε της Εθνικής των παραθύρων και ανοίγει ένα μεγάλο παράθυρο για την Εθνική του καλοκαιριού πλέον. Εκεί που όμως όλοι χάρηκαν πολύ είναι με τον Βασίλη Μουράτο και τον Δημήτρη Μωραϊτη που ήταν οι ευχάριστες εκπλήξεις. Ο Μουράτος επιβεβαίωσε πως πλέον έχει την απαιτούμενη ωριμότητα για το επόμενο επίπεδο, ενώ ο Μωραϊτης έδειξε πως η σωστή δουλειά έχει αποτελέσματα. Αυτή ήταν η απάντηση της Ελλάδας στον Λάρκιν και στον κάθε Λάρκιν. Την ώρα που οι άλλες χώρες (πλην ελαχίστων) μοιράζουν αβέρτα διαβατήρια σε Αμερικάνους και όχι μόνο για να τους έχουν ως νατουραλιζέ η Ελλάδα απαντά με Μουράτους και Μωραϊτηδες. Και με Καλαϊτζάκηδες βεβαίως βεβαίως. Ο Παναγιώτης αποδεικνύει κάθε φορά πόσο καλή δουλειά έχει κάνει στη Λιθουανία. Μάλιστα την ίδια ώρα έπαιζε στην Αμερική κι ο αδελφός του ο Γιώργος στη Gleague με την Οκλαχόμα. Και τους δύο έχω την αίσθηση πως θα τους δούμε το καλοκαίρι στην προεπιλογή της Εθνικής.
Κρατάμε για το τέλος τη διοίκηση της ΕΟΚ, τον πρόεδρο κ.Λιόλιο και τους υπεύθυνους της Εθνικής ομάδας, τον Δήμο Ντικούδη, τον Νίκο Ζήση, τον Κώστα Κώτση και φυσικά το τεχνικό επιτελείο με τον Σωτήρη Μανωλόπουλο και τους βοηθούς του. Η Εθνική έκανε ένα σημαντικό βήμα και τέλη Ιουνίου-αρχές Ιουλίου μπορεί κάνει και δύο βήματα για την πρόκριση στο Παγκόσμιο ασχέτως της β΄ φάσης. Τότε και με άλλα παιδιά που δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν αυτή τη φορά να πάμε να τελειώσουμε την πρόκριση.
Το σημαντικό είναι το κλίμα που βγαίνει για την Εθνική. Και το είδαμε όλοι. Δεν ξέρουμε που θα παίξει με τη Μ.Βρετανία τέλη Ιουνίου αλλά θα χαιρόμασταν και πάλι να βλέπαμε ξανά στη Θεσσαλονίκη την Εθνική. Η αρχή έγινε.
Όσο για το Ευρωμπάσκετ του 2022, ας περιμένουμε τι θα γίνει με το θέμα του προπονητή και θα τα πούμε όλα στην ώρα τους.
ΥΓ. Όταν η Εθνική κερδίζει, ελάχιστα σχόλια στα μεγάλα site από τον φίλαθλο κόσμο. Όταν χάνει 200 και 300. Αυτό πρέπει λίγο να αλλάξει.