Γράφει ο Takisbasket
Και τώρα πάμε για τα νοκ-άουτ. Μπροστά μας η Τσεχία. Ούτε φόβος ούτε υποτίμηση. Με τον Δημήτρη Ιτούδη άλλωστε ούτε το ένα θα συμβεί ούτε το άλλο. Υγεία να υπάρχει και θα πάμε να δείξουμε αυτό που ξέρουμε. Με μεγάλο όπλο την άμυνα. Αν η άμυνά μας είναι αυτή που πρέπει, τότε θα θέσουμε τις βάσεις για πρόκριση. Η Τσεχία άργησε να πάρει μπρος. Ίσως φταίει και το θέμα Σατοράνσκι. Τσεχία δεν είναι μόνο ο Σατοράνσκι και ο Βέσελι. Είναι όλη η ομάδα που έχει ομοιογένεια και τον ίδιο προπονητή. Τους ξέρουμε καλά και από το 2019 και από πέρυσι. Δε θα πάμε όμως με τη νοοτροπία της εκδίκησης. Αυτά είναι φθηνά πράγματα. Οι ομάδες δεν εκδικούνται. Παίζουν μπάσκετ. Και εμείς παίζουμε μπάσκετ και οι Τσέχοι. Όλοι θέλουν να κερδίσουν.
Φυσικά το να κλείσεις καλά τους διαδρόμους στον Σατοράνσκι σε σχέση με τους πόντους που βάζει και τις ασίστ που μοιράζει είναι ένα πρώτο βήμα. Θέλει όμως μεγάλη προσοχή στους άλλους. Ευτυχώς η Εθνική δοκιμάστηκε, κοντραρίστηκε με Κροατία, Ιταλία και Ουκρανία, δοκίμασε τις δυνάμεις της, έμαθε τα μειονεκτήματά της και ξέρει που πάει.
Την Κυριακή το βράδυ η Εθνική θα μας χρειαστεί όλους. Στο γήπεδο, στα σπίτια, στις καφετέριες. Ας στείλουμε τις ευχές μας, την θετική σκέψη μας, την υποστήριξη μας. Δεν περισσεύει κανείς. Φτάνει μ' αυτά τα καταραμένα χιαστί. Θέλουμε και εμείς σαν Εθνική, σαν κόσμος να χαρούμε επιτέλους. Και για να το πετύχουμε αυτό δεν περισσεύει κανείς σ' αυτό τον αγώνα.
ΥΓ. Ο Γιάννης είναι παλικάρι. Και θα είναι 100% στη μάχη με τη ψυχή του.