Τελικά καταλαβαίνουμε γιατί τα παράθυρα των Εθνικών ομάδων δημιουργούν πρόβλημα σε κάποιους. Γιατί δεν μπορούν να εξηγήσουν μερικά πράγματα. Πως από το 2017 έως σήμερα τα παιδιά της πίσω βιτρίνας του Ελληνικού μπάσκετ, αυτοί που δεν είναι μπροστά στα φώτα της δημοσιότητας, αυτοί που "δεν κάνουν" για ορισμένους, φέρνουν προκρίσεις στην Εθνική ομάδα σε τόσες προκριματικές φάσεις. Από τον Παναγιώτη Βασιλόπουλο και τον Βαγγέλη Μαργαρίτη στον Δημήτρη Μωραϊτη και το Νίκο Ρογκαβόπουλο. Και μεθαύριο και άλλα παιδιά.
Κάποιοι δεν μπορούν να το χωνέψουν. Προωθούν το αφήγημα ότι οι Έλληνες παίκτες δεν κάνουν για υψηλού επιπέδου αναμετρήσεις, αλλά εδώ και 6 χρόνια οι μαύρες προβλέψεις τους έχουν πάει στα σκουπίδια. Και μάλιστα χωρίς να έχει νατουραλιζέ Αμερικανό η Εθνική όπως άλλες Εθνικές (και παρά την προσπάθεια ορισμένων το τελευταίο καιρό να πείσουν τη κοινή γνώμη να βάλουμε Αμερικανό στην Εθνική). Την ίδια ώρα που Εθνικές υψηλού επιπέδου παθαίνουν στραπάτσα, τα παιδιά της Εθνικής αποδεικνύουν συνεχώς πως κακώς τους υποτιμούνε. Αλλά αν συνεχίσουν όμως, το δρόμο τον ξέρουνε. Το δρόμο που πήρε ο Νίκος Ρογκαβόπουλος, ο Γιώργος Τσαλμπούρης και άλλοι. Κι ας κάτσουν εδώ να ψηφίζουν 7, 8, 9 ξένους στη Basket League.
Μπορεί η Εθνική να είχε πάρει την πρόκριση, αλλά η συμπεριφορά των παιδιών με τη Σερβία και τη Λετονία μόνο αδιάφορη δεν ήταν. Και πάλι παίξαμε με απουσίες (η ομάδα των παραθύρων). Χωρίς Κασελάκη, χωρίς Λούντζη, χωρίς Αγραβάνη, χωρίς Χαραλαμπόπουλο. Και αναμένοντας τα περιβόητα διαβατήρια των αδελφών Μήτρου-Λονγκ. Ειδικά ο Ελάιζα θα μπορούσε να παίξει στα παράθυρα. Είναι δυνατός γκαρντ. Και ο Ναζ για τις καλοκαιρινές διοργανώσεις.
Η Εθνική θα είναι στο Μουντομπάσκετ και στις κλήσεις του Δημήτρη Ιτούδη μπορεί να δούμε αρκετά πρόσωπα αυτού του τριημέρου στην Εθνική. Όλοι όμως και οι 39 παίκτες που έπαιξαν αξίζουν το ευχαριστώ μας. Και οι 3 προπονητές. Ο Δημήτρης Ιτούδης, ο Σωτήρης Μανωλόπουλος, ο Σάββας Καμπερίδης.
Το μήνυμα που στέλνει η νέα γενιά, η γενιά που κάποιοι δεν έχουν εμπιστευθεί ακόμα, είναι σημαντικό. Μέσω της Εθνικής ομάδας πάντα θα το φωνάζουν. Και όσα εμπόδια και να φέρνουν κάποιοι, πάντα θα εμφανίζονται Μωραϊτηδες, Ρογκαβόπουλοι, Χατζηδάκηδες και Χουγκάζ και θα τους εκθέτουν.